Wednesday, September 23, 2026

Jordan

 

      6-7กันยายน Chiangrai - Bangkok - Muscut - Amman.
 
Dead Sea Here I ...
     ควบน้องพวงแสดออกจากบ้านมาตั้งแต่ค่ำวันที่6กันยายนมาจอดไว้ที่สนามบิน เลือกไฟลท์สุดท้ายจากเชียงรายมาดอนเมืองแล้วต่อด้วยรถบัสฟรีมาถึงสุวรรณภูมิ กว่าจะถึงก็เลยเที่ยงคืนไปแล้วนั่งรอนอนรอไปเรื่อยๆจนถึงเช้าเพื่อขึ้นโอมานแอร์ไปลงต่อเครื่องที่มัสกัตเพื่อไปอัมมานตามที่วางแผนไว้ มีเวลาต่อเครื่องหนึ่งชั่วโมงมันก็แอบท้าทายอยู่เพราะเวลาน้อยมาก ด้วยเพราะเคยมาต่อเครื่องที่สนามบินนี้มาก่อนและรู้ว่าสนามบินไม่กว้างใหญ่มากนักก็เลยกล้าจอง เรื่องราคาก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลเพราะเป็นสายการบินที่พอจะจ่ายได้ณ.ตอนนี้ ทั้งโลกเป็นเหมือนกันทุกที่ตั๋วเครื่องบินแพงแบบไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยทำให้จำนวนนักท่องเที่ยวลดลงไปด้วย วิ่งลงเครื่องขึ้นเครื่องพอกระตุ้นการทำงานของหัวใจสุดท้ายก็ทันเวลาพอดิบพอดี เครื่องแรกจากกรุงเทพมามัสกัตหกชั่วโมงเครื่องเกือบเต็ม เครื่องที่สองมัสกัตมาอัมมานสี่ชั่วโมงมีผู้โดยสารไม่ถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ สบายมากนอนมาจนแอร์ไม่กล้าปลุกกินข้าว
     บ่ายสามกว่าๆเวลาจอร์แดนก็มาถึงท่าอากาศยานนานาชาติควีน อาเลีย (Queen Alia International Airport)เดินผ่านตม.มาแบบสบายๆไม่ถามดูแม้แต่Jordan Passที่รวมวีซ่าไว้แล้ว เขาน่าจะลิ้งค์เข้ากับระบบจากหมายเลขพาสปอร์ตแล้ว กระเป๋าไม่ต้องรอเอาเพราะไม่มี ตามสไตล์มีเป้ใบเดียวเที่ยวได้รอบโลก เดินออกมาหาตู้เอทีเอ็มกดดูกี่ตู้ๆก็ทำรายการไม่ได้จนเหงื่อเปียกจั๊กกะแร้จากความวิตกกังวล ฉุกขึ้นมาได้ว่าหรือว่าจะเป็นเพราะบัตรTravel Card ที่เพิ่งถอยมาใหม่จากธนาคารสีม่วงใช้งานไม่ได้ ก็เลยเปลี่ยนเป็นบัตรมาสเตอร์สีม่วงก็ยังกดไม่ได้อีก มีอีกใบบัตรมาสเตอร์สีฟ้าธนาคารบ้านๆที่มองข้ามมาตลอด กดเงินออกมาได้สมใจทำเอาใจชื้นเพราะแอบคิดดูแล้วถ้าใช้ไม่ได้สักใบเงินดอลล่าร์สหรัฐที่พกติดตัวมาคงไม่พอสำหรับทั้งทริปเป็นแน่ ได้เงินหน้าตาแปลกๆมาแต่เป็นธนบัตรมูลค่ามากก็เลยเดินเนียนๆไปซื้อน้ำเพราะอยากแตกให้เป็นธนบัตรย่อย ออกมานอกตัวอาคารมาหาขึ้นAirport Busไปในเมือง ค่าโดยสารสามJODกว่าๆจำได้ไม่แน่นอน 1JODเท่ากับ 46บาท ตรงที่ขายตั๋วมีเครื่องแตะบัตรอยู่ก็เลยลองเอาบัตรTravel Cardมาแตะปรากฏว่าผ่านฉลุย อ่ะนะ ได้ใช้ประโยชน์บ้างละอุตส่าห์ทำมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ
นั่งAirport Bus มาลงสถานี 7th Circle เพราะจะแวะซื้อตั๋วรถบัสไปDead Sea วันพรุ่งนี้ แต่พนักงานบอกว่าเส้นทางDead Seaงดให้บริการไปพักใหญ่แล้ว ต้องใช้บริการแท็กซี่หรือบริษัทรถเช่า ทำเอางงไปชั่วครู่เพราะไม่ได้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ อากาศจอร์แดนร้อนอบอ้าวจนคิดอะไรไม่ออกเลยตัดสินใจใช้แอปCareem ( เหมือน Grab หรือ Bolt บ้านเรา )เรียกรถมารับไปที่พักที่จองไว้จะได้ไม่ต้องมาปวดหัวกับการต่อรองค่าบริการอีก
     ที่พักเล็กๆที่จองไว้อยู่ในซอกของอาคารน้อยใหญ่ในเมืองหลวง มีสวนหลังบ้านกว้างขวางตบแต่งแบบตะวันออกกลาง ริมรั้วมีต้นทับทิมออกลูกระโยงระยางน่ารัก ฝากเจ้าของที่พักช่วยหาเพื่อนแชร์ค่ารถไปDead Seaวันพรุ่งนี้ แต่เขาก็เบ่งรับเบ่งสู้ว่าจะมีคนอื่นไปเพราะจำนวนนักท่องเที่ยวไม่เยอะ หลังจากอาบน้ำพักผ่อนแล้วช่วงค่ำๆก็จะออกเดินไปสำรวจเมือง เจ้าของที่พักเห็นกำลังสะพายกระเป๋าออกห้องก็เลยถามว่าจะไปไหนและอาสาขับรถไปส่งแถวParis Square ย่านฮิปสำหรับกาแฟ เครื่องดื่มเบาๆ ภูมิประเทศของอัมมานก็คือเป็นเนินเขาขึ้นลงทั้งเมือง เดินที่นี่เหนื่อยมากและคนท้องถิ่นก็ไม่นิยมเดินมีแต่ขับรถหรือเรียกรถบริการ ขากลับกว่าจะถึงที่พักเดินกลับเล่นเอาเหนื่อยจนหุบปากไม่ลงเพราะต้องใช้ช่วยจมูกหายใจ ถุงผลไม้สองสามอย่างอย่างละนิดละหน่อย พลัม องุ่น แอปเปิ้ล และฝรั่งลูกเล็กอีกสองสามลูกที่ซื้อระหว่างทางรู้สึกหนักจนอยากปาทิ้ง
    เกือบสี่ทุ่มเจ้าของที่พักส่งข้อความมาบอกว่าไม่มีคนอื่นไปDead Seaพรุ่งนี้ ก็เลยต้องหารถเอง ไหนๆก็มาแล้วจะราคาเท่าไหร่ก็จะไปให้เห็นกับตา หาเอามั่วๆตามข้อมูลบนอินเตอร์เน็ตได้มาสามสี่เจ้า ลองส่งข้อความไปหาสอบถามราคาบางเจ้าก็100 80 70 65 มีอยู่เจ้าหนึ่ง40 ก็เลยเอาเจ้านี้ เพราะx46-47เข้าไปขนหน้าแข้งก็จะร่วงตั้งแต่วันแรก ค่ารถ 40JOD ยังจะมีค่าเข้าไปใช้บริการในรีสอร์ตอีก 30-50JOD
8 กันยายน ครบรอบวันเกิดปีที่ 53 ตื่นมาแต่ตีสองตีสามเพราะแปลกที่ แปลกเวลา จอร์แดนช้ากว่าไทย4ชั่วโมง ทำนั่นนี่รอรถมารับตอนเก้าโมงเช้า คนขับชื่ออิยาดพูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อ คุยกันไม่ถึงสิบนาทีก็รู้สึกสนิทเหมือนรู้จักกันมาก่อน ระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงกับการขับรถไปDead Sea น่าสนใจมากทั้งภูมิประเทศและเรื่องราวจากปากคนขับรถ เขาถามว่าทำไมถึงจะไปรีสอร์ตนี้เขามีอีกที่แนะนำ ดีกว่า สวยกว่า ไอ่เราก็คิดในใจว่ามาแบบนี้อีกแล้วเคยเจอมาบ่อยระหว่างทางท่องเที่ยว แต่ก็อยากจะลองก็เลยเปลี่ยนแผนไปรีสอร์ตที่เขาแนะนำซึ่งใหม่มาก ไม่มีแม้แต่ชื่อบนGoogle map เป็นรีสอร์ตห้าดาว มีห้องพักลักษณะเป็นเคบินอยู่แปดเก้าหลัง โดดเด่นด้วยสระว่ายน้ำแบบอินฟินิตี้ (Infinity Pool) ขนาดใหญ่ มีเทอเรสชมวิวทะเลที่สวยงาม และมีทางเดินลงหาดส่วนตัวเพื่อไปเล่นน้ำทะเลเดดซีและพอกโคลนได้โดยตรง ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองพิเศษคือที่นี่ไม่รับลูกค้าwalk in รับแต่ผ่านบริษัททัวร์และแขกin house พี่อิยาดพาเข้ามาจนได้จนต้องถามราคาอีกหลายๆรอบเพราะกลัวโดนหลอก 40JODค่ารถไปกลับรวมคนขับ 15JODค่าบริการใช้สระน้ำ ลงหาด พอกโคลน ผ้าเช็ดตัวและbuffetอาหารกลางวัน โหหหห…โชคดีชะมัดเพราะอีกที่ที่เล็งไว้ค่าเข้า30-50ไม่รวมอาหาร/ผ้าเช็ดตัว การมาเที่ยวDead Seaถ้าจะลงไปเล่นน้ำต้องมีที่อาบน้ำจืดทันทีหลังขึ้นมาเพราะน้ำทะเลมีความเค็มมากจนไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ได้ คราบเกลือจะเกาะอยู่ตามร่างกายทำให้แสบร้อน ลงไปในน้ำได้นานสุดต่อครั้งสิบห้านาที
     ถึงที่รีสอร์ตพี่อิยาดจอดรถแล้วบอกว่าตามสบายนะ จะกลับกี่โมงก็ได้ทั้งๆที่ข้อตกลงคือ2-3ชั่วโมง พนักงานรีสอร์ตพาไปดูห้องอาหาร ห้องอาบน้ำ ห้องน้ำ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า สระว่ายน้ำ ถังโคลนสำหรับพอกตัว และแนวหาดที่สามารถลงไปว่ายได้ หลังจากเปลี่ยนมานุ่งกางเกงช้างขาสั้นและเสื้อวิ่งแล้วก็ค่อยๆหย่อนตัวลงในDead Sea ทะเลสาบน้ำเค็มขนาดใหญ่ที่เป็นจุดต่ำที่สุดในโลกบนภาคพื้นดิน โดยอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลถึงประมาณ 430 เมตร มีชื่อเสียงระดับโลกในฐานะทะเลที่ไม่มีวันจม ซึ่งดึงดูดให้นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกเดินทางมาสัมผัสประสบการณ์ลอยตัวอันน่าทึ่งนี้ ค่อยๆนั่งลงและหงายตัวลงไปในน้ำ ตัวก็จะลอยเพราะความหนาแน่นของน้ำและน้ำที่นี่เค็มกว่าน้ำทะเลทั่วไปถึงสิบเท่า พอลอยตัวได้ก็พูดกับตัวเองว่า “ทำได้แล้วนะ มาถึงแล้วนะ น้ำเค็มมาก ตัวลอยได้จริงๆ!!!” ขึ้นจากน้ำแล้วไปล้างตัวกับน้ำจืดบนหาดแล้วกลับมาลงน้ำเค็มอีก จืด เค็ม จืด เค็มอยู่หลายรอบให้สาสมกับความใฝ่ฝันในหลายๆปี อายุ53มันไม่ได้แย่นะ อายุ53ดีจังได้ไล่ตามฝัน
     เล่นน้ำจนเบื่อจนไม่อยากลงเล่นสระน้ำจืดทั้งๆที่สระก็สวยงามยิ่งใหญ่อลังการ ชุดว่ายน้ำที่เตรียมมาก็เลยไม่ได้ใช้งาน ไลน์บุฟเฟต์จะเป็นแนวตะวันออกกลางร้อยเปอร์เซ็นต์ ข้าวหมก ไก่หมก แกะหมก มันฝรั่งอบ สลัดร้อยแปดพันเก้าแบบ ตบท้ายด้วยมาฮาเบีย บักลาวา คูนาฟา ของหวานที่หวานเจี๊ยบบบ ด้วยน้ำเชื่อม ถั่วพิสตาชิโอ้และชีส พี่อิยาดกลับมาส่งที่ที่พักราวบ่ายสามโมง ควักเงินออกมานับให้ตามจำนวนที่ตกลงกันไว้ 40+15 แถมให้อีก 5 ยังไม่พอล้วงไปอีกกระเป๋าดึงใบ5อเมริกันดอลล่าร์ให้พี่แกอีก พร้อมกับบอกขอบคุณที่เติมเต็มให้วันนี้เป็นวันพิเศษเพราะเป็นวันคล้ายวันเกิด พี่อิยาดทำท่าตกใจ อ้าว.. วันเกิดเหรอ งั้นรอเดี๋ยว แล้วไปเปิดท้ายรถเอาโลชั่นทาผิวที่สกัดมาจากแร่ธาตุในDead Seaให้ หนึ่งหลอดใหญ่ๆ150ml
 
     ขอบคุณทุกเรื่องราว ขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ดีบ้าง ดีน้อยบ้าง แต่ก็ทำให้ชีวิต53ปีที่ผ่านไปมีคุณค่า มีเรื่องราวให้จดจำ และมีร่องรอยของการผ่านมันมาได้ ขอบคุณตัวเองเป็นที่สุดที่เข้มแข็งและอดทน

 



No comments:

Post a Comment