Thursday, April 23, 2026

Uzbekistan Day 8 Samarkand

     Day 8 Samarkand

       เริ่มต้นวันที่ตีสามครึ่ง หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเก็บข้าวของแล้วเช็คเอาท์มายืนรอรถที่เรียกจากYandexอยู่หน้าที่พัก รอตั้งแต่ตีสี่จนถึงตีสี่สิบห้า คนขับยกเลิกงานไปสองสามคันเพราะคงหาทางเข้ามาในเขาวงกตไม่เจอ ใจก็เริ่มเต้นตุ้มๆต่อมๆเพราะรถไฟออกตีห้าสิบเจ็ดนาที ตัดสินใจเดินฝ่าความมืดแบกเป้ออกไปถนนใหญ่ ความตื่นเต้นชนะอากาศเย็น8องศาแทบจะไม่รู้สึกอะไรนอกเสียจากใจที่ร้อนรุ่ม ถึงถนนใหญ่เริ่มปักหมุดใหม่และรอไม่กี่นาทีก็ได้รถสมใจ คนขับรถในอุสเบกิสถานไม่ว่าเมืองไหนๆก็ขับหวานเย็นมาก 45-50 อย่างเร็วก็60ทำเอาฉันลุ้นแทบตัวโก่ง อยากจะช่วยเหยียบคันเร่งจนใจจะขาด มาถึงสถานีรถไฟทันเวลาพอดิบพอดี สองชั่วโมงกว่าๆกับรถไฟชั้นสองจากเมืองBukharaฉันก็มาถึงเมืองSamarkand นั่งรอรถรางอยู่ครึ่งชั่วโมงก็ไม่เห็นมีสายที่เข้าเมืองมาสักทีจนต้องยอมแพ้เรียกYandex แต่หาจุดปักหมุดที่พักไม่เจอก็เลยเดาๆเอาว่าคงจะอยู่ใกล้ๆกับRegistan Square ตามที่เห็นผ่านๆตาตอนทำการจอง ลงรถแล้วก็ต้องตะลึงตะลานกับความสวยงามอลังการของสถานที่ที่อยู่ตรงหน้า เดินลัดเลาะไปเรื่อยๆตามหาที่พักในGoogle map แต่โชคไม่ดีพอเพราะหมุดไม่ตรงและที่พักที่จองไว้เป็นที่พักเล็กๆอยู่ในหลืบเล็กๆ หลังจากที่เดินเข้าๆออกๆอยู่ในตรอกหลายรอบจนรู้สึกว่าเป้7กิโลจะหนักขึ้นเรื่อยๆก็ยอมแพ้มองหาตัวช่วยเป็นคนที่อยู่ระแวกนั้น ที่พักหลบซ่อนอยู่หลังลานจอดรถ มีทางเข้าแคบๆถ้าไม่ตั้งใจมองก็จะหลอกตา เจ้าของน่ารักมากบอกว่าห้องยังไม่ว่างคงต้องรอก่อนเพราะฉันมาถึง9โมงกว่าๆให้กินอาหารเช้ารอ ที่โต๊ะอาหารเช้ากลางลานโล่งๆหน้าบ้านมีเพื่อนร่วมโต๊ะเป็นหนุ่มสเปนหนึ่งคน และหนุ่มสาวขาวเยอรมันอีกหนึ่งคู่ นั่งคุยกันเรื่องการเดินทางและพวกเขาทั้งสามก็บอกว่าจะย้ายออกไปพักที่อื่นกันแล้ววันนี้เพราะที่นี่ไม่มีที่นั่งดีๆให้ทำงานหรือนั่งคุยกันนอกจากในห้อง อากาศเมืองนี้ค่อนข้างเย็นพร้อมกับลมแรง นั่งคุยกันไปก็หนาวสั่นกันไป กินอาหารเช้าเสร็จแล้วแต่ห้องก็ยังไม่เสร็จฉันก็เลยตัดสินใจฝากเป้ไว้แล้วออกไปเดินเล่นก่อน แต่ก่อนจะออกไปก็ใส่ลองจอนที่เอาติดเป้มาหนึ่งตัวแล้วทับด้วยกางเกงตัวที่ใส่มาตอนเช้า เสื้อกันหนาวขนเป็ดที่คิดว่าจะไม่ได้ใช้แล้วกลับมีประโยชน์มากในตอนนี้ ผ้าพันคอปิดคอให้มิดชิด แล้วออกเดินสำรวจเมือง ฝนเริ่มปรอยๆลงมาแล้วเปลี่ยนเป็นฝนหิมะหรือหิมะเปียกละอองขาวๆปลิวว่อนแล้วละลายหายไปบนดิน
 
      Samarkand คือเมืองหลวงเก่าแก่และเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศอุซเบกิสถานในเอเชียกลาง ขึ้นชื่อว่าเป็น "หัวใจของเส้นทางสายไหม" และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจาก UNESCO ในฐานะชุมทางวัฒนธรรม เมืองนี้อลังการด้วยสถาปัตยกรรมอิสลามโบราณสีฟ้าคราม สุสาน และมัสยิดที่สร้างในสมัยจักรวรรดิ และเป็นต้นกำเนิดของตำนานหนึ่งพันหนึ่งอาหรับราตรีที่เคยอ่ายตอนสมัยเด็กๆ หลังจากที่หลายวันแล้วไม่ได้ยินเสียงรถเสียงเครื่องจักรกลทำให้วันนี้รู้สึกแปลกๆ เดินไปซื้อตั๋วเข้าชมสถานที่แล้วรู้สึกว่าวันนี้คุ้มค่าตั๋วเพราะสวยจริง ลมแรงและอากาศเย็นจัดจนทำให้หน้าชามือแข็งไปหมดจนกดชัตเตอร์กล้องลำบากบวกกับแบตเตอรี่กล้องก็ใกล้จะหมดแล้วก็เลยกลับมาที่พัก ในห้องอุ่นๆทำให้เกิดความง่วงก็เลยเผลอหลับไป
 
      บ่ายแก่ๆออกไปเดินเล่นอีกรอบในทิศทางตรงกันข้ามกับตอนเช้า เจอมัสยิดสวยๆหลายๆที่แต่ยังไม่ได้เข้าไปข้างใน เดินเลยไปจนถึงตลาดประจำเมืองที่ยิ่งใหญ่อลังการสมกับขนาดของเมือง เป็นตลาดในฝันเหมือนกับที่จินตนาการไว้ เครื่องเทศ ผลไม้ทั้งสดและแห้ง เสื้อผ้าสวยๆ ชุดถ้วยชามหลากหลายระรานตาไปหมด หยุดที่ร้านขายผักดองสีสันสดใสแล้วลองซื้อมาชิมปรากฏว่าอร่อยมาก มีรสหวานจากองุ่นแห้งตัดกับความเปรี้ยวนิดๆของน้ำส้มสายชู ตัวผักมีบีทรูท แครอท กะหล่ำปลี และผักชีลาว เดินไปเจอหนุ่มขายส้มลูกโตยาวรีเขายื่นให้ชิมแล้วแล้วชอบใจก็เลยซื้อมาสองลูก อุดหนุนองุ่นขาวฉ่ำหวานจากคุณยายข้างๆอีกสองพวง เป็นที่น่าสังเกตว่าองุ่นสดไม่เป็นที่ต้องการของคนท้องถิ่นมากนักเพราะส่วนมากเขาจะซื้อขายกันเป็นองุ่นแห้งเสียมากกว่า
 



















 
 

No comments:

Post a Comment